Eerste contact

Toen ik in 2008 als Outreachend maatschappelijk werker bij Portes in Utrecht begon had ik nog nooit hulp verleend bij een huiselijk geweld situatie. Ik was het ook nog niet heel vaak zo direct in mijn werk tegen gekomen. Of ik herkende het nog niet. Dat gaf mij een heel machteloos gevoel.

Toen zat ik op een vrijdag alleen op kantoor en kwam er een melding vanuit het Steunpunt Huiselijk Geweld. Of ik op een gezin af wilde gaan dat zij per telefoon en per brief niet konden bereiken. Mijn eerste reactie was, uiteraard!

134029817_0616855019_o

Nog maar net begonnen als outreachend maatschappelijk werker klopt mijn hart in mijn keel. Wat moet ik zeggen? Wat als de man thuis is? Wat als mevrouw weg wil, maar hoe moet dat dan?

Kortom, veel vragen, angsten en zenuwen, geen goede basis om contact te gaan leggen. Gelukkig was mijn collega Babs bereid om met mij mee te gaan, op haar vrije dag.

Samen gingen wij het gesprek aan. Wat mij daarvan nog het meeste bij is gebleven? Het niet veroordelende contactleggen door mijn collega. Natuurlijk werd het geweld niet goed gepraat. Maar de mensen waar het om ging, waren gewone mensen, dus waarom zou je anders dan normaal benaderen?

Inmiddels weet ik wel beter. Veel huiselijk geweld situaties vinden plaats bij gewone mensen. Vaak met een belast verleden en ook vaak met een veelheid aan problemen, maar gewoon mensen van vlees en bloed. Mensen die hun verhaal willen doen. Die willen weten dat hun verhaal veilig is bij jou als professional. Die hun spiraal van geweld willen doorbreken.

Want zeg nou zelf, als jij om hulp zou vragen wil jij ook niet eerst een wijzende vinger of een meehuilende vriendin. Je wilt persoonlijk maar zeker ook deskundige ondersteuning. En daarvoor is eerst een goed betrouwbaar contact nodig.

Het contact met de mensen van deze eerste melding is niet tot een hulpverleningstraject bij ons uitgelopen. Maar ik hoop wel dat de contactlegging door mijn collega, en een beetje van mij, heeft geholpen om een basis van vertrouwen in ‘de hulpverlening’ te leggen. Dat daardoor uiteindelijk wel het geweld gestopt is.

Ik ben benieuwd wat jullie eerste ervaringen zijn geweest in het werken met Huiselijk Geweld. Was je ook zo gespannen? Had je ook het gevoel alle antwoorden te moeten hebben? Of heb je een vraag over die eerste contactlegging? Reageer gerust hieronder.

6 gedachten over “Eerste contact

  1. Hoi Kirsten, wat leuk dat je je ervaringen zo onbevangen beschrijft. De eerste keren dat ik met huiselijk geweld te maken had was als hulpverlener in het kader van opgelegde huisverboden als een soort calm-down maatregel. Het trof mij hoe graag mensen dan hulp willen hebben bij hun problemen; meer dan ik dacht. En ook hoe veel je dan kan betekenen als hulpverlener, ik denk omdat het gebeuren nog zo vers is.

    Like

    1. Hallo Frederik, bedankt voor je compliment! En ik heb zelf de ervaring ook dat het inzetten van hulp op een moment dat het incident nog kortgeleden is, de kans vergroot op het doorbreken van de situatie. Misschien dat mijn volgende blog je dan ook aanspreekt, die gaat namelijk over de inzet van de politie bij een Tijdelijk Huisverbod.

      Like

  2. Ikzelf werk niet of nauwelijks met slachtoffers huiselijkgeweld. Alhoewel er wel een aantal ken, zowel vrouwen als mannen. Wat ik wel vaak jammer vind is dat vrouwen vaker als slachtoffer worden gezien. En dat terwijl er meerdere psychologische onderzoeken zijn geweest die aantonen dit nagenoeg gelijk opgaat. En dan niet alleen psychisch letsel, maar ook lichamelijk. De reden dat mannen zich minder vaak melden als slachtoffer is vermoedelijk zo blijkt uit onderzoeken de schaamte. Wellicht wordt het tijd dat zowel vrouwen als mannen hun schaamte achter zich laten.

    Like

    1. Beste Martin, Bedankt voor je reactie op mijn blog. Mag ik je vragen wat voor werk je doet? Het is heel herkenbaar dat je aangeeft dat de schaamte voor betrokkenen bij Huiselijk Geweld zo groot is. Vermoedelijk een van de grootste dilemma’s waardoor hulp vragen bemoeilijkt wordt. Goed dat je aankaart dat ook mannen slachtoffer kunnen zijn, net zo goed als vrouwen. Aan mannelijk slachtofferschap zal ik ook zeker een keer een blog gaan wijden.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s