Opgelucht? No way!


Niet de eerste keer dat ik het onderwerp handelingsverlegenheid centraal stel  in mijn blogs. Toch blijf ik de noodzaak voelen daar nog een keer bij stil te staan.  Dit zal ook zeker niet de laatste keer zijn aangezien ik het ontzettend vaak hoor wanneer ik met sociale professionals spreek. Vaak gaat het dan over de ander, namelijk de collega die handelingsverlegen is. Bijzonder vind ik dat. Ik merk aan mezelf dat ik er toch zelf echt ook nog wel last van heb, dus waarom zou het altijd over de ander gaan? Lees verder Opgelucht? No way!

Dader-dilemma’s: Focus op de pleger?


Vorig jaar ben ik gestart met de serie dader-dilemma’s. Reden hiervoor is dat ik merk dat veel van mijn hulpverlening gericht is op het slachtoffer maar dat ik merk dat ik daardoor ook veel machteloosheid kan ervaren. In mijzelf maar ook van het slachtoffer en zijn of haar omgeving. Het is al even geleden dat ik deze serie introduceerde maar het onderwerp is nog steeds relevant voor me, tijd voor reflectie dus! Lees verder Dader-dilemma’s: Focus op de pleger?