Kan je voorkomen dat de kerstballen door de kamer vliegen?


 

Die ene oom die de wijn maar bij blijft vullen en met dikke tong de meest ongemakkelijke kwesties uit het verleden oprakelt. Een neef die er echt geen zin in heeft en met een norse blik maar op op de bank in zijn iPhone blijft zitten scrollen. Of die oma die ongelofelijk haar best doet en maar blijft zeggen: “Wat is het toch gezellig hè?”, terwijl de ongemakkelijkheid er vanaf druipt?

Het gedwongen samen zijn met kerst is soms olie op het vuur. Waar de een op eieren loopt en er alles aan doet om het gezellig te houden, kiest de ander weer andere vluchtwegen om ervoor te zorgen dat het niet uit de hand loopt. Nu zullen het vaak relatief onschuldige spanningen zijn. Maar het kan ook zo zijn dat tussen twee gezinsleden al sprake is van oplopende spanningen die tijdens kerst tot een uitbarsting van onwenselijk formaat kunnen leiden.

Als je weet dat er binnen je familie huiselijk geweld speelt, maar het eigenlijk het best bewaarde geheim is binnen de familie, kan je voor lastige situaties komen te staan.

Wat kan je dan doen?

Als je het drie muren model volgt, kan je bepalen wanneer en of je het gesprek aan kan gaan.  Want op welk moment dan ook, hoe sneller we huiselijk geweld bespreekbaar kunnen maken, hoe sneller huiselijk geweld gestopt kan worden.

Muur 1: Laat je eigen dilemma’s je er niet van weerhouden om het gesprek aan te gaan.

Wat houdt je tegen om in gesprek te gaan? Kan je niet overzien wat de consequenties zijn? Wil je de sfeer niet blijvend verpesten? Wil je iemand niet kwetsen? Ben je bang dat je de verkeerde aanspreekt?

De eerste stap is om vast te stellen of er sprake is van een dilemma die ervoor zorgt dat je het gesprek niet aangaat. Wat je ook doet, het zal altijd niet goed uitpakken. Niks doen houdt de situatie in stand en wel wat doen kan zorgen voor… Vul maar al jouw gedachten in.

Een dilemma kan je gijzelen. Want meestal is niets doen toch de meest veilige optie. En dat kan soms jarenlang duren. Al die tijd…

Als je je eigen dilemma kunt weerleggen, dan kan je het gesprek aangaan. Lukt dat niet? Geen man overboord, er komt vast in de toekomst een ander moment waarop dit wel lukt. Laat het er in ieder geval niet definitief bij zitten.

Muur 2: Stop met (ver)oordelen.

Als je besluit het gesprek aan te gaan. Zorg er dan voor dat iemand zich niet in de hoek gezet voelt. Want een kat in het nauw maakt vreemde sprongen. Houdt je eigen mening, doorspekt met vooroordelen, voor je. Huiselijk geweld is nooit goed te praten, maar iets doen wat niet ok is, wil nog niet zeggen dat iemand niet ok is.

Als er scheldpartijen plaatsvinden maakt dit iemand nog geen slechte ouder. Als de boeken door de kamer vliegen maakt het iemand nog geen agressieveling.

Als het je lukt je eigen oordelen in te slikken, is de kans dat iemand aan jou hulp vraagt of jouw advies serieus neemt vele malen groter.

Tip: Ook als je een ongevraagd advies geeft kan dit voelen als een oordeel. Omdat er een lading onder ligt: jij weet het dus beter dan ik? (Lees ook dit blog: Geef nooit een advies aan iemand die jou daar niet om gevraagd heeft).

Muur 3: Iemand bepaalt zelf of hij/zij jouw hulp aanvaard

Het lijkt wellicht een open deur, maar veiligheid is het belangrijkste thema als het gaat om huiselijk geweld kwesties. Veiligheid in de relatie met anderen is iets wat voor iemand die in die situaties zitten niet vanzelfsprekend. Hoe graag je misschien ook zou willen, iemand bepaalt zelf wanneer en bij wie hulp gevraagd wordt.

Als jij ergens mee zit bepaal je toch ook zelf aan wie jij hulp vraagt? Of je eerst naar de dokter gaat of eerst met een vriend of je moeder iets bespreekt?

Respecteer dit, maar houd de deur wel open. Alleen dan kan iemand zelf regie houden. En juist dat is een belangrijk onderdeel in het ervaren van veiligheid in relaties met anderen. En het vertrouwen dat het misschien wel anders kan…

Wat als het niet lukt om het gesprek aan te gaan?

Vind je het echt lastig om direct het gesprek aan te gaan? Of voelt het echt te onveilig? Het is geen noodzaak om tijdens de kerst iets open te breken, zeker als je niet goed weet hoe het uit gaat pakken.

Doe geen dingen die je bang maken of te spannend vind of waar je te geëmotioneerd van raakt. Want vanuit die emoties kan je heel onhandige dingen gaan doen en zeggen vanuit je eigen pijn. Laat dan eerst bij jezelf de emoties wat zakken en kom er desnoods een paar dagen later op terug.

Veiligheid staat altijd voorop. Als de drank in de man is, dan is het aangaan van een gesprek niet zo’n handige keuze. Denk dan eerder na over het sturen op een time out. Ga even een wandelingetje maken met een van de twee partners en zet een kop koffie. Vraag of het ok is om weg te gaan en of er behoefte aan is dat de spanning eerst zakt voordat je weggaat.

Realiseer je dat mensen die met huiselijk geweld te maken hebben vaak geen idee hebben dat anderen dit zien. En dat zij zich er soms niet van bewust zijn hoe heftig de spanningen zijn waar zij middenin zitten. Het kan hen echt helpen als jij wel jou zorgen uitspreekt.

Geef aan dat je er voor hen beiden bent. En dat dat ook na de kerst zo is. Je hoeft niet altijd iets te benoemen om wel te laten merken dat je er voor iemand bent.

Ik wens jou en je naasten een hele fijne en liefdevolle kerst en jaarwisseling toe. Met die gekke oom, die liefdevolle moeder en die norse door zijn iPhone scrollende neef. En wie weet lukt het, dit jaar geen knallende kerst!

 

Aan de hand van het drie muren model leer je als omstander wat je kunt doen en zeggen om huiselijk geweld te stoppen. Als huiselijk geweld sneller bespreekbaar gemaakt wordt, dan wordt het taboe minder groot en is de drempel om hulp te gaan vragen vele malen lager. Hierdoor kan huiselijk geweld sneller gestopt worden.

Wil je meer weten over het drie muren model? Of wil je een lezing of training binnen jouw bedrijf over het drie muren model? Omdat jij het ook belangrijk vind dat jouw medewerkers weten wat zij kunnen doen als zij huiselijk geweld signaleren bij hun collega? Dan kan je contact met mij opnemen via info@kirstenregtop.com of vraag het E Book: How one conversation can have a positive impact on domestic violence aan.

Ja, ik wil het E Book ontvangen  

 

Heb jij de kans om voor de kerst nog een gesprek aan te gaan?

Misschien zie je deze week nog iemand waarover je je zorgen maakt. Dan kan je de kans misschien nog aangrijpen om het gesprek vooraf aan te gaan.

Alweer vier jaar geleden schreef ik het blog: Dit jaar geen knallende kerst. Daarin deelde ik 3 tips die je met je cliënten kunt bespreken om te voorkomen dat het uit de hand loopt. Ook als je geen hulpverlener bent, kan je hier iets aan hebben. Dus ik deel ze graag nog een keer met je:

Loose the champagne

Hoe gezellig het er ook altijd uit ziet die mooie wijnglazen op tafel en klinken met champagne… Als je de alcohol er eenmaal in zit.. Emoties komen meer aan de oppervlakte en remmingen nemen af. Recept om een mooie feestdag te laten verknallen! Dus kijk of je cliënten afspraken kunnen maken over hun alcoholgebruik.

Lees bijvoorbeeld ook nog even: Wanneer de Alcohol de overhand krijgt. 

Don’t push yourself to the limit

De gastheren en gastvrouwen willen het hun gezelschap erg naar hun zin maken, maar helaas levert dat ook een hoop gestress en gevit op. Vraag je cliënten een beeld te schetsen van gastvrijheid. Echte gastvrijheid hangt niet af van een mooi gedekte tafel, maar aan een gastvrouw of heer die hun gezelschap een fijne tijd wil bezorgen.

Take a time out

Zijn je cliënten in staat hun eigen spanningen te herkennen? Weten zij wanneer het hen teveel dreigt te worden? Maar ook: kunnen ze dat bij de ander herkennen? Dan kan je afspraken maken over het nemen van een Time Out.

Door even uit de situatie te stappen en het fysieke stresslevel te laten dalen, ziet de wereld er al heel anders uit. Daarmee kan je client voorkomen dat het uit de hand loopt en is  hij of zij dus heel bewust bezig om de relatie goed te houden.

Lees bijvoorbeeld ook: De Waag: hulpverlening bij Huiselijk Geweld

 

Tenslotte: voorwaarde voor het slagen van bovenstaande tips is dat  je cliënten  beiden onvoorwaardelijk kiezen voor een kerst zonder geruzie of huiselijk geweld. Dat zij dit ook naar elkaar uitspreken. Lukt dit niet? Maak dan een noodplan met je cliënten en zorg ervoor dat zij weten met wie zij contact op moeten nemen tijdens de kerst.

 

Het volledige blog is terug te lezen via: Dit jaar geen knallende kerst

Waarom maak jij je zorgen over huiselijk geweld niet bespreekbaar? 


 

Het is heel erg lastig om huiselijk geweld te stoppen als je het van dichtbij mee maakt bij je zus, vriend, buurvrouw of collega. Je zult je er erg onmachtig over voelen. Misschien niet weten of wat je kunt doen.

Ik geloof er in dat als je het gesprek aangaat over je zorgen, je  de kans hebt om echt een verschil te maken. Maar je eigen gedachten kunnen ervoor zorgen dat je dat ene gesprek maar blijft uitstellen.

Niets doen lijkt geen optie, maar wel iets doen… 

 

Als je collega wel erg veel appt met zijn partner en alles moet overleggen. 

Als je je buurvrouw wel erg hard hoort gillen op een zaterdagavond. 

Als je merkt dat de moeder wel erg hard optreedt tegen haar zoon op het schoolplein. 

Als je merkt dat in een gesprek de vriend van je vriendin  de hele tijd antwoord geeft voor haar.

 

Dan kan je het gevoel krijgen dat er ergens iets niet in de haak is. ‘Onderbuikgevoel’ noemen we het in de hulpverlening. Maar je kan het ook net zo goed in je nek, in je handen of ergens anders in je lichaam voelen. 

Je kan de neiging hebben om die sensaties en gevoelens te negeren. En er kunnen allerlei gedachten door je heen gaan. 

 

Mijn collega is zo’n vrolijke stoere meid, dat zal ik wel niet goed hebben gezien.

Mijn buurvrouw gilt anders nooit, het zal vast eenmalig zijn geweest.

Ik kan me niet voorstellen dat het zo erg is bij die moeder thuis, het is vast minder erg dan het leek. Ik overdrijf vast.

Die man is zo ontzettend attent voor mijn vriendin, ik kan me het niet voorstellen dat hij het kwaad met haar voor heeft.

 

Het dilemma: type Weegschaal

Als je dit soort gedachten hebt, dan heb je te maken met een dilemma van het type weegschaal. Zo’n klassieke weegschaal. die Vrouwe Justitia ook in haar hand heeft. 

Bij dit dilemma weeg je af wat zwaarder weegt;  de zorgen die je voelt;  of de gedachten die je hebt dat je het wel eens mis kunt hebben.

En eerlijk is eerlijk, het is natuurlijk een veel fijnere gedachte als er niks aan de hand is, dus de weegschaal zal snel die kant op uitslaan. En je zal ook veel meer verklaringen zoeken die dat idee ondersteunen. Dit is jouw natuurlijke uitweg van iets wat te moeilijk is om onder ogen te komen. 

Probleem opgelost… Of toch niet? Want wat als er een gevoel blijft knagen?

Het is in dit stadium dan ook heel belangrijk dat je leert werken met de weegschaal. Het is noodzakelijk dat jij herkend wanneer dit dilemma bij jou optreedt, want daardoor kan je toch een andere keuze gaan maken.Dat deze beide kanten op kan gaan, maar dat de enige manier is om daar achter te komen door het gesprek wel aan te gaan.

De grootste valkuil bij dit dilemma? 

De valkuil kan zijn dat je wel het gesprek aangaat en dat je zo zeker van bent van wat je hebt gezien, dat je het gesprek aangaat met de behoefte om bewijzen te verzamelen voor je vermoedens. Dit soort tunnelvisie is niet helpend. 

4 stappen om het dilemma te hanteren:

Deze 4 stappen kunnen jou daarbij helpen: 

1.  Herken dat je ontsnappende gedachten hebt die jou laten denken dat er iets anders aan de hand kan zijn. 

2.  Werk met de gedachte dat beide interpretaties waar kunnen zijn.

3.  Ga in gesprek om je zorgen uit te spreken.

4. Blijven zorgen staan, vraag advies om te kijken wat je nog meer kan doen.

 

Tenslotte wil ik je nog meegeven dat het enorm veel moed vraag om een gesprek aan te gaan over je zorgen. Wees niet te hard voor jezelf. Deel je zorgen en vraag hulp als het je zelf niet lukt om dat te doen. Er kunnen ook ander typen dilemma’s een rol spelen die ervoor zorgen dat het aangaan van het gesprek te lastig is. Daarover zal ik de komende tijd meer met je gaan delen.

 

Wil je meer tips en inspiratie ontvangen? Dan kan je hieronder allereerst de hand-out Herkennen en bespreekbaar maken van huiselijk geweld aanvragen. Ik stuur je dan eens in de twee weken meer tips en inspiratie.

Klik hier om de Hand-out met meer tips en inspiratie te ontvangen

Ook kan je mij volgens via LinkedIn en Instagram. Dat zijn de twee social media kanalen waarop ik het meest actief ben. En heb je een vraag! Stel hem gerust!

Maand van de Meldcode special: zwijgen helpt niet


 

“Vooral die mensen die twijfelen of zij getuige zijn van mogelijk huiselijk geweld willen we vragen om niet te zwijgen. Geef geluid aan je twijfel, hierdoor kan je het verschil maken tussen leven of overleven.” (Citaat uit: zwijgen helpt niet)

 

Begin 2019 publiceerden Desiree Mekke en Wim de Geus een gezamenlijke bundel met proza en poëzie waarin zij het zwijgen over hun jeugd publiek doorbraken. Onafhankelijk van elkaar mailden zij mij of ik, ook Apeldoornse, aandacht wilde geven aan hun publicatie. Het zojuist beschreven fragment uit het intro van het boek is een oproep, voor hen die omstander zijn van mogelijk huiselijk geweld.

 

Ik was benieuwd naar hun verhaal, vooral omdat zij mij onafhankelijk van elkaar benaderden. De bundel nog niet in mijn bezit, sprak ik eerst af met Desiree. Zij vertelde mij open over haar geschiedenis en hoe haar pad en dat van Wim elkaar gekruist had.

 

Desiree is als pleegkind enige tijd opgenomen geweest in het gezin van Wim. Met al een hele geschiedenis achter zich kwam zij opnieuw terecht in een onveilige gezinssituatie. Huiselijk geweld speelde er en geweld tegen de kinderen.

 

Wat hen niet geholpen heeft, is het zwijgen. Van vader, van moeder, van hun directe omgeving en familie. Wisten zij hoe erg het was? Waarschijnlijk niet, zeggen zij beiden. Hadden Desiree en Wim gehoopt dat zij iets hadden kunnen doen. Dat wel. Dus dat is ook de boodschap die in de titel van de bundel besloten zit.

Het is een bijzondere bundel die raakt. Hoewel zij samen in het gezin leefden zijn de ervaringen verschillend. Dat maakt deze bundel zo boeiend.

De stukken uitgeschreven ervaringen, omlijst door de poëzie, maken dat de ervaringen en de teksten binnenkomen. Het heeft daardoor een bijzondere gelaagdheid, die ik niet eerder in een boek over huiselijk geweld ben tegengekomen.

Desiree en Wim willen met hun boek mensen bereiken die op hun beurt het zwijgen kunnen doorbreken. Door hun stem te laten horen, willen zij de weg om geweld achter zich te laten voor anderen makkelijker maken.

 

Tijdens de week tegen Kindermishandeling geven Desiree, Wim en ik een gezamenlijke lezing in de lokale boekwinkel, Nawijn en Polak, Marktplein 24 te Apeldoorn.

Op zondag 24 november vanaf 14.00 uur gaan we van start.

De activiteit is vrij te bezoeken, wel heb je ter plekke de mogelijkheid om een donatie te doen aan de Kindertelefoon. We hopen natuurlijk op een mooie opbrengst voor dit goede doel omdat zij er aan bijdragen dat kinderen al vroeg het zwijgen kunnen doorbreken.

Aanmelden kan via Facebook of door mij even een mailtje te sturen via: info@kirstenregtop.com

 

Kan je er niet bij zijn en wil je het boek van Wim en Desiree toch in je bezit krijgen? Dat kan, je kunt hem bestellen via Boekscout: klik hier voor de link naar het boek

 

De lezing wordt mede mogelijk gemaakt door Nawijn en Polak