Woedende mensen?

Boos zijn ze soms, de mensen die ik aan de telefoon heb tijdens mijn werk bij Veilig Thuis. Boos op alles, de wereld en vooral op de hulpverlening en politie die maar niks doen. Soms sta ik op het punt om het gesprek af te kappen als het gesprek toch nog een vreemde draai krijgt. Als ik in een uiterste poging aangeef “dat ik graag zou willen dat ik het kon veranderen, maar dat ik daar echt zo een-twee-drie het antwoord ook niet op heb”. Lees verder Woedende mensen?

De moed om de eerste te zijn…

In de wintertijd kijk ik er altijd naar uit. De eerste tekenen van de lente. Hoewel de rest van de plantenwereld nog in een diepe winterslaap lijkt weggezonken. Takken donker afsteken tegen een witte hemel en de grond nog hard bevroren, steekt zij opeens haar kopje boven de sneeuw uit. 

sneeuwklokje Gedurende de winter heeft zij zichzelf warm en veilig moeten houden onder de sneeuw. Met minimale energie en voeding heeft zij zichzelf moeten onderhouden. Er zal weinig voor handen zijn voor zo’n kleine bloem. Toch zal de wens groot moeten zijn om het daglicht te gaan zien. De nieuwsgierigheid naar de buitenwereld, ik stel me zo voor dat ze denkt: is er nog meer dan mijn eigen veilige omgeving? 

Een omgeving die donker is, weinig diversiteit kent, voorspelbaar is en waar je geen ruimte krijgt tot groei. Maar wel waarvan je weet wat je er aan hebt en die juist door zijn beperktheid wel comfortabel voelt. Waardoor het zoeken naar ruimte en licht juist onveilig en spannend kan voelen. Onbekend terrein waarvan je niet weet of je er klaar voor bent, of je tegen de omstandigheden kunt die je tegenkomt en die nog onbekend zijn. Misschien zijn die omstandigheden wel nog zwaarder dan de beperkingen die je nu ervaart onder de grond, in stabiele temperaturen, omhuld door een dikke laag aarde. 

Dan is er toch wel heel veel moed voor nodig om als eerste van al jouw soortgenoten de vertrouwde omgeving te verlaten en het grote onbekende te trotseren. Je innerlijke kracht te vinden om je te ontworstelen aan de omgeving die er van alles aan doet om jou klein te houden. Je moet sterk zijn en je eigen angsten trotseren. Kunnen en durven vertrouwen dat wat je ook op jouw pad tegenkomt je aan zult kunnen. 

Als ik je dan weer zie, bekruipt mij een gevoel van bewondering. Ondanks dat je je kopje niet fier omhoog steekt, zie ik jouw schoonheid gekust door de eerste warme zonnestralen. Hoe jij als prachtige witte dame aan de wereld durft te tonen en aan ons vertelt: de lente is begonnen. De moed die jij laat zien, geeft hoop en biedt perspectief. Als jij het aandurft, volgen er al snel meer.  De natuur mag ontwaken. Het is tijd voor een nieuw begin! Een nieuw begin waar zovelen op gewacht hebben, maar jij hebt het zelf gedaan.

 

Cursus professionele moed

Vanaf september organiseren Sietske Dijkstra, Hameeda Lakho en ik de cursus Echte verandering; Professionele en persoonlijke moed onmisbaar mij de aanpak van huiselijk geweld.

Door zelf moedig te zijn als professional draag je  dit ook over op de gezinnen met wie je werkt.
Om duurzaam geweld te stoppen heb je de moed nodig om zowel slachtoffer- als daderschap in de ogen te zien en beide niet te verdoezelen of te vergoelijken.

Durf als professional imperfect te zijn. Stap uit de comfortzone, bedenk hoe je de cliënt kunt helpen en durf daarbij je eigen ervaringen in te zetten.

Lukt het je om echt dienstbaar te zijn aan de gezinnen en niet alleen aan de eigen organisatorische processen en jezelf?

Hoe kunt u  de zelfversterkende negatieve effecten na geweld ombuigen naar positieve verandering en herstel?

Echte verandering is mogelijk als we zelf ook de moed hebben om te veranderen. Daarom bundelen wij – Hameeda Lakho, Kirsten Regtop en Sietske Dijkstra- onze krachten rond ervaringsdeskundigheid, praktijkkennis, onderzoek en reflectie en herstelondersteunende zorg in dit bijzondere aanbod waarin we het zoeklicht plaatsen op het onderzoeken en versterken van onze persoonlijke en professionele moed.

Hameeda Lakho
Sietske Dijkstra 

Doel

Het versterken van competenties van medewerkers in tal van instellingen bij de Aanpak van Geweld in Afhankelijkheidsrelaties door gezamenlijk van en met elkaar te leren.
Duurzame verandering teweegbrengen in het stoppen van geweld door competenties en handelingsrepertoire mbt het maken van contact met cliënten te versterken door onder andere de professionele en persoonlijke moed die daarbij nodig is te onderzoeken.
Een betere samenwerking in de keten door het realiseren van structurele verandering in het werken aan het duurzaam stoppen van huiselijk geweld

Voor wie

Sociale professionals uit jeugdzorg, Veilig Thuis, wijkteams, Raad voor de Kinderbescherming, politie, gedragsdeskundigen, schoolmaatschappelijk werkers, ervaringsdeskundigen, reclasseringswerkers, slachtofferhulp en anderen die te maken hebben met de aanpak van huiselijk geweld en het signaleren daarvan. We zetten de ervaringen van de deelnemers actief in om te leren in en van de keten.

Meer weten?

Download hier de flyer met meer informatie of neem contact op met: info@kirstenregtop.com

download de flyer

 

Zichtbaar en dus kwetsbaar in de jeugdhulpverlening?

Als blogger over het werken met huiselijk geweld als sociaal werker, ben ik actief op social media. Iets waar binnen ons vakgebied soms nog wel wat voorzichtig mee omgegaan wordt, zeker als het gaat om inhoudelijke en hulpverleningtechnische zaken. Begrijpelijk ook, als ik zie hoe kritisch er gekeken wordt naar hulpverleners en wat er verteld wordt over huiveringwekkende situaties. Heel persoonlijk soms en dat kan heel aangrijpend zijn.

Toch duik ik er met regelmaat wel in. Want ook ik ben zichtbaar en ook ik krijg wel eens wat over me heen.

Lees verder Zichtbaar en dus kwetsbaar in de jeugdhulpverlening?