Blog

Geef nooit een advies aan iemand die jou daar niet om gevraagd heeft


Of iemand die daar geen toestemming voor gegeven heeft.

Wat denk jij dat er met jouw advies gebeurt als je dit ongevraagd geeft? En hoe vind je dit zelf? 

Stel je jezelf eens voor in het volgende verhaal.  ‘s Morgens vroeg stap je op de fiets naar je werk. Terwijl je je fiets pakt snuif je de frisse ochtendlucht op. Je hoort de vogels als een wilde tekeergaan. De dauw ligt als een grijze deken over het gras. Kortom een perfecte ochtend. Twijfel je nog even of je je jas wel aan zal doen of niet. De strakblauwe hemel doet beloven dat het een heerlijke dag gaat worden. Jas maar mee, voor de zekerheid.

Geef nooit ongevraagd advies, want daar zit altijd een oordeel over de ander in verborgen. (Visual: Marjan Huiskamp)

En dan, gelukkig ook maar, heb je je zomerse jassie meegenomen. Want na een minuutje of 5 trappen voel je druppels. Een wolkendeken lijkt dichtgeritst te worden boven je. En een paar seconden later plenst het. 

Daar was je niet op berekend! Wat een takkeweer! Doorweekt kom je aan op je werk. Balend van deze verkeerde inschatting. Die spijkerbroek zal wel de hele dag nat en koud en klef blijven. 

De eerste opmerkingen lijken meevoelend te zijn. Jeetje zeg! Das balen! Wat een plensbui hè! Kom ik hang je jas wel even op, kan jij je even opfrissen op het toilet. 

Opgelucht dat, afgezien van een doorweekte haardos, je er nog alleszins fatsoenlijk genoeg uitziet om aan de slag te gaan, kom je op je werkplek. 

Maar dan begint het…

‘Je had natuurlijk al kang het weer kunnen zien aankomen. Gisteren groot op het journaal.’

‘Je kunt ook de buienradar checken hè! Heb je hier geen last van!’

‘Volgende keer gewoon je regenpak meenemen.’ 

‘Ga toch schuilen als je weer in zo’n bui terecht komt.’

Ja dûh… dat had je zelf ook wel kunnen bedenken. Dat heb je zelfs al gedaan. Toen je vloekend en tierend dat laatste stukje door de plensbui heenfietst en dat ene druppeltje in je nek zijn weg naar beneden aan het zoeken was.

Op dit soort ‘goedbedoelde’ adviezen zit je dan toch helemaal niet te wachten? Misschien kan je je er zelfs gefrustreerd door voelen, want ze kunnen toch ook wel bedenken dat je daar al lang aan hebt gedacht! Of boos dat ze echt geen idee hebben waar jij zojuist doorheen bent gegaan. 

Waarom doe je dan vaak bij huiselijk geweld slachtoffers hetzelfde? Waarom blijf je adviezen geven die mensen zelf ook allang bedacht hebben? 

Zullen we afspreken dat jij dit ook gaat doen als je met een slachtoffer van huiselijk te maken hebt? Dat je jezelf eerst afvraagt waarom je dat advies zou willen geven? En dat je vervolgens daar eerst een open vraag over stelt? 

Het helpt jou om geen klep op je neus te krijgen, een dichte deur tegen te komen. Contact te maken.

En het nodigt het slachtoffer uit om met jou in gesprek te gaan in plaats van afkeer of weerzin te voelen. 

Weer een van de 3 onzichtbare muren omver! Muur 2 wel te verstaan! 

 

Meer weten over de 3 onzichtbare muren die tussen jou en een slachtoffer van huiselijk geweld instaan? Kijk dan mijn TEDxTalk, of vraag direct het gratis E Book aan: Hoe je met één gesprek meer impact kunt hebben op het stoppen van huiselijk geweld via de onderstaande knop:

Ja, ik wil het E Book ontvangen  

 

 

3 redenen om wél mee te doen aan het werkgevers onderzoek over huiselijk geweld


Twee weken geleden startte ik een oproep voor werkgevers om deel te nemen aan een onderzoek naar het bewustzijn over de omvang van huiselijk geweld. Inmiddels zijn de eerste reacties binnen. Toch vermoed ik dat veel werkgevers, managers of HR medewerkers zich niet aangesproken voelen tot mijn oproep.

De belangrijkste redenen? Ik vul in: ‘Daar hebben we bij ons op het werk niet mee te maken.’ Of: ‘Daar wil ik mijn vingers niet aan branden.’ Of: ‘Daar willen we niet mee geassocieerd worden.’

Daarom deze blog met 3 redenen waarom het wellicht wel een goede reden kan zijn om mee te doen aan dit onderzoek:

1. Wat je niet weet, daar kan je ook niet naar vragen.

Als je niet weet dat je collega niet op kantoor is verschenen vanwege een zieke moeder, of vanwege een lekke band, dan kan je je ergeren omdat iemand te laat is gekomen. Je kunt daar zelfs geagiteerd naar die collega over reageren. Je kunt dan schrikken als je de werkelijke reden hoort, en direct je woorden terugnemen. En natuurlijk had je handiger kunnen reageren. Maar wat je niet weet, daar kan je ook niet naar vragen.

2. Huiselijk geweld stopt niet achter de voordeur

Hoewel het vaak zo is dat werk een heel prettige afleiding kan zijn als iemand in een huiselijk geweld situatie zit, kan het ook het werk beïnvloeden. De vermoeidheid, gespannenheid, de overmatige alertheid of het tot aan het agressieve toe aan reageren op de collega’s. Huiselijk geweld beinvloed ook het functioneren van je werknemer en dus ook het werk in het team. Of als diegene met gevaarlijke machines werkt of op gevaarlijke plekken. Zolang huiselijk geweld doorgaat, heeft dit invloed.

3. Iedereen wil een goed werkgever zijn

Nee, geen soft geklets. Maar je wilt gewoon dat het personeel goed in zijn vel zit, lekker kunnen werken en ook veilig. Als je weet hoe veel huiselijk geweld voor komt, (ca 45% van de nederlandse bevolking tussen 18-60 jaar rapporteert tenminste 1x huiselijk geweld mee gemaakt te hebben in het leven), dan kan het bijna niet anders dat ook onder het personeel mensen zijn die dit meegemaakt hebben, of meemaken. Hoewel het echt onaanvaardbaar is, komt het ongelofelijk vaak voor. Ook als werkgever kan je er een bijdrage aan leveren om dit te stoppen.

Ook al weet je nu misschien nog niet hoe dit een plek kan hebben binnen je bedrijf, maar vind je het wel belangrijk? Dan kan je door het invullen van de vragen voor het werkgevers onderzoek, wel een bijdrage leveren aan het ontwikkelen van een passende aanpak daarvoor.

 

Dus, vind jij huiselijk geweld ook echt onacceptabel? En weet je misschien nog niet hoe je dit aan wilt of kunt pakken binnen jouw bedrijf? Dan roep ik jou op om deel te nemen aan mijn onderzoek. Dat kan je doen door de vragen hieronder in te vullen!

Wil je eerst meer info? Lees dan mijn vorige blog terug: Gemiste kans: Huiselijk geweld als oorzaak ziekteverzuim nog niet aangepakt Of kijk op deze pagina: Werkgeversonderzoek huiselijk geweld

Ben je geen werkgever, maar wil je mijn oproep wel delen? Dan kan je deze link delen, of de onderstaande PDF doorsturen.

Werkgeversonderzoek Huiselijk Geweld – Kirsten Regtop

Mijn dank is groot!

 

Gemiste kans: Huiselijk geweld als oorzaak ziekteverzuim nog niet aangepakt


Hoewel de cijfers huiselijk geweld er niet om liegen, en 1 op de 20 naar schatting te maken heeft gehad met fysiek huiselijk geweld, en ca. 1.000.000 miljoen mensen jaarlijks te maken hebben met huiselijk geweld, zowel psychisch als fysiek, lijkt op dit onderwerp binnen de werksituatie nog een groot taboe te liggen.

Kort vooronderzoek

Klein onderzoek in mijn eigen netwerk onder professionals in HR en ARBO leerde mij dat huiselijk niet herkend wordt als oorzaak van ziekteverzuim of psychosociale belasting. Er lijkt hier simpelweg een groot gat in kennis te liggen die hen niet te verwijten is. Wat je niet weet, daar kan je ook geen rekening mee houden, of naar vragen.

Slechts een van de gevraagden gaf aan 1 keer in haar professionele leven met een situatie te maken te hebben gehad. Zij heeft ruimschoots ervaring in het vak van HRM. Anderen gaven aan dat dit geen onderwerp is geweest wat zij tegen zijn gekomen of vermoeden dat het een onderwerp wat bij bedrijfsmaatschappelijkwerk of ARBO dienst mogelijk wel in beeld zou zijn.

Ook na raadplegen van verschillende pagina’s van HRM en ARBO organisaties (ca 20) leerde mij dat slechts op enkele sites één artikel terug te vinden is, een persbericht wat op initiatief van gemeente Rotterdam uit is gegaan. (1) (Bronnen voor dit artikel onderaan deze pagina)

Gezien het aantal slachtoffers is het moeilijk voor te stellen dat in een bedrijf geen mensen werken die dit aan den lijve ondervinden, of dat er medewerkers zijn die in hun directe omgeving te maken hebben met zorgen in hun familie, bij buren of vrinden. Beide situaties zijn enorm belastend voor medewerkers.

Onderzoek in 2010 door Visee, H.C., Homburg, G.H.J. in opdracht van Regioplan wees uit dat de kosten van verzuim ten gevolge van huiselijk geweld geschat wordt op ca. 412.000 – 1 miljoen verzuimdagen. Kosten voor het verzuim worden geraamd in 2010 op een bedrag tussen 74 en 192 miljoen euro per jaar. (2). Ander onderzoek, uitgevoerd in Noord Holland door Loermans,H. ook in 2010 bleek dat de bezochte werkgevers naar schatting tussen de 45.000 euro en 450.000 euro schade per jaar leden. Ook bleek dat er binnen bedrijven weerstand is om huiselijk geweld op de agenda te houden.

Dit laatste werd bevestigd door mijn online zoektocht. Hoewel blijkt dat de maatschappelijke schade enorm is, lukt het niet om ook in het maatschappelijk leven van slachtoffer en pleger het taboe te doorbreken.

Hoe bewust zijn werkgevers van de omvang van huiselijk geweld?

Mijn stelling is dat ook werkgevers een belangrijke rol kunnen hebben in vroegtijdige signalering en zorg voor hun medewerkers, teneinde sneller het taboe te doorbreken en hulp op gang te brengen. Dit kan bijdragen aan meer werkgeluk, minder verzuim en grote maatschappelijke waarde.

Maar klopt mijn stelling dat de aanpak van huiselijk geweld geen onderwerp is wat binnen het bedrijfsleven een plek heeft? En als dat zo is, zien werkgevers dan wel kansen dit binnen hun bedrijf te realiseren, staan zij daarvoor open? En welke kennis en vaardigheden hebben zij nodig om dit te gaan doen? Welke werknemers zouden welke kennis en vaardigheden moeten hebben, zodat zij zich ook bekwaam voelen om vanuit hun positie een bijdrage te leveren.

Deze vragen wil ik de komende tijd onderzoeken. Dit wil ik doen in twee fasen. In de eerst fase wil ik werkgevers een korte vragenlijst voorleggen om bewustzijn te meten. De tweede fase bestaat uit literatuur onderzoek en verdiepende interviews.  Voor de eerste fase ben ik op zoek naar directeuren, bestuurders en managers van bedrijven en organisaties binnen en buiten het sociaal domein.

Ik nodig hen expliciet uit om een bijdrage te leveren. Door de vragenlijst in te vullen draag je bij aan de ontwikkeling van een methode om in het bedrijfsleven te implementeren en draag je dus indirect al bij aan tegengaan van huiselijk geweld.

Meedoen aan het onderzoek kan tot maandag 9 september 2019. Een week later zullen de eerste resultaten worden gepubliceerd op mijn website. 

Tenslotte: onder de inzenders verloot ik een workshop of lezing twv 600 euro.

Doe jij mee? Of help jij mij mee respondenten te vinden?

Je kunt hen verwijzen door dit artikel te delen.

 

Of download deze bijlage en stuur hem door in je netwerk

Download de bijlage

 

Het onderzoek kan hieronder ingevuld worden:

(1) Initiatief gemeente Rotterdam

(2) Visee, H.C., Homburg, G.H.J., 2010, Amsterdam, Verzuimkosten werkgevers ten gevolge van huiselijk geweld

(3) Loermans, H. (2010). Ziekteverzuim in relatie tot huiselijk geweld: Een verkenning bij bedrijven en organisaties in Noord-Holland. Purmerend: PRIMOnh.