Blog

Waarom maak jij je zorgen over huiselijk geweld niet bespreekbaar? 


 

Het is heel erg lastig om huiselijk geweld te stoppen als je het van dichtbij mee maakt bij je zus, vriend, buurvrouw of collega. Je zult je er erg onmachtig over voelen. Misschien niet weten of wat je kunt doen.

Ik geloof er in dat als je het gesprek aangaat over je zorgen, je  de kans hebt om echt een verschil te maken. Maar je eigen gedachten kunnen ervoor zorgen dat je dat ene gesprek maar blijft uitstellen.

Niets doen lijkt geen optie, maar wel iets doen… 

 

Als je collega wel erg veel appt met zijn partner en alles moet overleggen. 

Als je je buurvrouw wel erg hard hoort gillen op een zaterdagavond. 

Als je merkt dat de moeder wel erg hard optreedt tegen haar zoon op het schoolplein. 

Als je merkt dat in een gesprek de vriend van je vriendin  de hele tijd antwoord geeft voor haar.

 

Dan kan je het gevoel krijgen dat er ergens iets niet in de haak is. ‘Onderbuikgevoel’ noemen we het in de hulpverlening. Maar je kan het ook net zo goed in je nek, in je handen of ergens anders in je lichaam voelen. 

Je kan de neiging hebben om die sensaties en gevoelens te negeren. En er kunnen allerlei gedachten door je heen gaan. 

 

Mijn collega is zo’n vrolijke stoere meid, dat zal ik wel niet goed hebben gezien.

Mijn buurvrouw gilt anders nooit, het zal vast eenmalig zijn geweest.

Ik kan me niet voorstellen dat het zo erg is bij die moeder thuis, het is vast minder erg dan het leek. Ik overdrijf vast.

Die man is zo ontzettend attent voor mijn vriendin, ik kan me het niet voorstellen dat hij het kwaad met haar voor heeft.

 

Het dilemma: type Weegschaal

Als je dit soort gedachten hebt, dan heb je te maken met een dilemma van het type weegschaal. Zo’n klassieke weegschaal. die Vrouwe Justitia ook in haar hand heeft. 

Bij dit dilemma weeg je af wat zwaarder weegt;  de zorgen die je voelt;  of de gedachten die je hebt dat je het wel eens mis kunt hebben.

En eerlijk is eerlijk, het is natuurlijk een veel fijnere gedachte als er niks aan de hand is, dus de weegschaal zal snel die kant op uitslaan. En je zal ook veel meer verklaringen zoeken die dat idee ondersteunen. Dit is jouw natuurlijke uitweg van iets wat te moeilijk is om onder ogen te komen. 

Probleem opgelost… Of toch niet? Want wat als er een gevoel blijft knagen?

Het is in dit stadium dan ook heel belangrijk dat je leert werken met de weegschaal. Het is noodzakelijk dat jij herkend wanneer dit dilemma bij jou optreedt, want daardoor kan je toch een andere keuze gaan maken.Dat deze beide kanten op kan gaan, maar dat de enige manier is om daar achter te komen door het gesprek wel aan te gaan.

De grootste valkuil bij dit dilemma? 

De valkuil kan zijn dat je wel het gesprek aangaat en dat je zo zeker van bent van wat je hebt gezien, dat je het gesprek aangaat met de behoefte om bewijzen te verzamelen voor je vermoedens. Dit soort tunnelvisie is niet helpend. 

4 stappen om het dilemma te hanteren:

Deze 4 stappen kunnen jou daarbij helpen: 

1.  Herken dat je ontsnappende gedachten hebt die jou laten denken dat er iets anders aan de hand kan zijn. 

2.  Werk met de gedachte dat beide interpretaties waar kunnen zijn.

3.  Ga in gesprek om je zorgen uit te spreken.

4. Blijven zorgen staan, vraag advies om te kijken wat je nog meer kan doen.

 

Tenslotte wil ik je nog meegeven dat het enorm veel moed vraag om een gesprek aan te gaan over je zorgen. Wees niet te hard voor jezelf. Deel je zorgen en vraag hulp als het je zelf niet lukt om dat te doen. Er kunnen ook ander typen dilemma’s een rol spelen die ervoor zorgen dat het aangaan van het gesprek te lastig is. Daarover zal ik de komende tijd meer met je gaan delen.

 

Wil je meer tips en inspiratie ontvangen? Dan kan je hieronder allereerst de hand-out Herkennen en bespreekbaar maken van huiselijk geweld aanvragen. Ik stuur je dan eens in de twee weken meer tips en inspiratie.

Klik hier om de Hand-out met meer tips en inspiratie te ontvangen

Ook kan je mij volgens via LinkedIn en Instagram. Dat zijn de twee social media kanalen waarop ik het meest actief ben. En heb je een vraag! Stel hem gerust!

Maand van de Meldcode special: zwijgen helpt niet


 

“Vooral die mensen die twijfelen of zij getuige zijn van mogelijk huiselijk geweld willen we vragen om niet te zwijgen. Geef geluid aan je twijfel, hierdoor kan je het verschil maken tussen leven of overleven.” (Citaat uit: zwijgen helpt niet)

 

Begin 2019 publiceerden Desiree Mekke en Wim de Geus een gezamenlijke bundel met proza en poëzie waarin zij het zwijgen over hun jeugd publiek doorbraken. Onafhankelijk van elkaar mailden zij mij of ik, ook Apeldoornse, aandacht wilde geven aan hun publicatie. Het zojuist beschreven fragment uit het intro van het boek is een oproep, voor hen die omstander zijn van mogelijk huiselijk geweld.

 

Ik was benieuwd naar hun verhaal, vooral omdat zij mij onafhankelijk van elkaar benaderden. De bundel nog niet in mijn bezit, sprak ik eerst af met Desiree. Zij vertelde mij open over haar geschiedenis en hoe haar pad en dat van Wim elkaar gekruist had.

 

Desiree is als pleegkind enige tijd opgenomen geweest in het gezin van Wim. Met al een hele geschiedenis achter zich kwam zij opnieuw terecht in een onveilige gezinssituatie. Huiselijk geweld speelde er en geweld tegen de kinderen.

 

Wat hen niet geholpen heeft, is het zwijgen. Van vader, van moeder, van hun directe omgeving en familie. Wisten zij hoe erg het was? Waarschijnlijk niet, zeggen zij beiden. Hadden Desiree en Wim gehoopt dat zij iets hadden kunnen doen. Dat wel. Dus dat is ook de boodschap die in de titel van de bundel besloten zit.

Het is een bijzondere bundel die raakt. Hoewel zij samen in het gezin leefden zijn de ervaringen verschillend. Dat maakt deze bundel zo boeiend.

De stukken uitgeschreven ervaringen, omlijst door de poëzie, maken dat de ervaringen en de teksten binnenkomen. Het heeft daardoor een bijzondere gelaagdheid, die ik niet eerder in een boek over huiselijk geweld ben tegengekomen.

Desiree en Wim willen met hun boek mensen bereiken die op hun beurt het zwijgen kunnen doorbreken. Door hun stem te laten horen, willen zij de weg om geweld achter zich te laten voor anderen makkelijker maken.

 

Tijdens de week tegen Kindermishandeling geven Desiree, Wim en ik een gezamenlijke lezing in de lokale boekwinkel, Nawijn en Polak, Marktplein 24 te Apeldoorn.

Op zondag 24 november vanaf 14.00 uur gaan we van start.

De activiteit is vrij te bezoeken, wel heb je ter plekke de mogelijkheid om een donatie te doen aan de Kindertelefoon. We hopen natuurlijk op een mooie opbrengst voor dit goede doel omdat zij er aan bijdragen dat kinderen al vroeg het zwijgen kunnen doorbreken.

Aanmelden kan via Facebook of door mij even een mailtje te sturen via: info@kirstenregtop.com

 

Kan je er niet bij zijn en wil je het boek van Wim en Desiree toch in je bezit krijgen? Dat kan, je kunt hem bestellen via Boekscout: klik hier voor de link naar het boek

 

De lezing wordt mede mogelijk gemaakt door Nawijn en Polak

Maand van de Meldcode: Stap 5, hoe kan je hulp organiseren?


Vandaag zijn we alweer bij de laatste stap van de Meldcode huiselijk geweld aangekomen. Als het goed is heb je nu min of meer duidelijk of er sprake is van huiselijk geweld en komt het er op aan of er hulp nodig is en voorhanden is.

Het kan heel goed zijn dat je eerst een aantal keer de voorgaande stappen doorlopen hebt voordat je bij deze stap terecht komt. Dus kijk er ook niet gek van op als je langere tijd met vermoedens of zorgen rondloopt die je vaker bespreekt met jouw medewerker, voordat je na gaat denken over het organiseren van hulp.

Soms is het nodig dat er andere gesprekken gevoerd gaan worden en heeft de medewerker daar ook behoefte aan. Maar is het niet handig of wenselijk dat je dat vanuit jouw positie doet. Dan is het goed om jouw zorgen over te kunnen dragen in samenspraak met jouw medewerker. Hulpverlening inschakelen. Of via een vertrouwenspersoon of ARBO-medewerker kijken of dit in gang gezet kan worden.

Bij huiselijk geweld situaties vind ik het zelf altijd wel aan te bevelen dat hulp ingezet wordt als iemand daarvoor open staat. En dat er ook deskundige hulp ingezet wordt. Want helaas is het nog lang niet altijd zo dat alle hulpverleningsinstanties in staat zijn mensen in huiselijk geweld situaties te begeleiden en is ook ons zorgstelsel daar niet op toegerust.

Vaak is hulp regelen via de huisart, of bijvoorbeeld via een sociaal wijkteam heel goed mogelijk. Belangrijk is dat jouw medewerker zo veel mogelijk daarin de eigen regie houdt. Het is al heel bijzonder dat je bij deze stap bent uitgekomen. Wees je er van bewust dat juist dan dus de vertrouwelijkheid dusdanig is dat het van belang is dat het slachtoffer zelf de regie houdt. En zelf beslist wat het vervolg is en dat jij daarbij niet loslaat en blijft steunen.

Als de stap naar hulpverlening te groot is, dan kan je er ook aan denken om iemand te verwijzen naar lotgenotencontact. Hoewel er verschillende ervaringen zijn met dit soort instanties, kunnen zij ook echt een verschil maken. Het grote voordeel van lotgenoten contact is dat er soms aan een half woord genoeg is om te ervaren dat je niet alleen staat, en dat heeft weer als grote voordeel dat er veel schaamte en schuldgevoelens verminderd kunnen worden. Daardoor is de stap naar hulp al snel een stuk kleiner.

Ook bestaat de optie om Veilig Thuis als expert in te schakelen. Dat kan samen met jouw medewerker, je kunt samen bellen bijvoorbeeld. Dan kan je ook anoniem blijven als het om een advies vraag gaat.

Helaas is soms de situatie dusdanig ernstig dat het niet meer moreel verantwoord is om de medewerker te zien doorgaan in een situatie die ernstig beschadigend is. In dat soort situaties heb je als burger het recht om bij Veilig Thuis te melden. Ook al geeft iemand geen toestemming (medeweten is wel erg belangrijk!).

Als je een beetje in de AVG thuis bent dan zou je kunnen denken aan situaties van vitaal belang. Echt ernstige situaties.

 

Bijvoorbeeld als jouw medewerker op het werk ook bedreigd wordt met de dood of toebrengen van letsel door zijn/haar (ex)partner.

Of als er sprake is van fysiek letsel als blauwe plekken of andere verwondingen.

Of als je merkt dat jouw medewerker dit soort gedrag richting de partner vertoont.

 

Wat je moet weten over het werk van Veilig Thuis

Veilig Thuis is geen hulpverleningsinstantie maar een onderzoeksinstantie. Zij onderzoeken bijvoorbeeld of er inderdaad sprake is van huiselijk geweld of kindermishandeling. Of als dat al duidelijk is, wat er nodig is om ervoor te zorgen dat het weer veilig wordt in het gezin. Bijvoorbeeld door het stellen van voorwaarden over de omgang met elkaar.

Veilig Thuis schakelt hulpverlening in, als die er nog niet zijn, of probeert andere instanties erbij te halen als dat nodig is voor de veiligheid binnen een gezin.

Veilig Thuis is expertisecentrum voor alle vormen van huiselijk geweld of kindermishandeling. Dus ook bijvoorbeeld kennis over overbelaste mantelzorg, kindermisbruik of eergerelateerd geweld als over specifieke vormen van geweld.

Veilig Thuis heeft zwaarwegende bevoegdheden. Als het gaat om de privacy of AVG heeft Veilig Thuis de wettelijke taak om gegevens vast te leggen bij een melding, is toestemming voor vastlegging niet noodzakelijk, maar wel informatieplicht over de gegevens die zijn vastgelegd over de gemelde personen aan de gemelde personen.

Dat betekent dus dat de informatie die jij deelt met Veilig Thuis bij een melding (dus niet bij een adviesvraag, dan blijft jouw medewerker immers anoniem), gedeeld wordt met jouw medewerker en de andere gezinsleden. Het is dus belangrijk dat jouw medewerker vooraf weet dat je gaat melden bij Veilig Thuis. Tenzij Veilig Thuis nadrukkelijk aangeeft dat dit in het kader van de veiligheid niet kan.

Ook is het belangrijk om te weten dat Veilig Thuis wel anonieme meldingen aan kan nemen waarbij je als melder anoniem blijft. Maar dat dit voor jouw medewerker erg veel onrust kan veroorzaken, want wie heeft er ‘geroddeld’. En als je dus in vertrouwen vertelt is wat er speelt, weet de medewerker dat de informatie bij jou vandaan komt. Veilig Thuis zal dan dus de informatie die jij geeft moeten versimpelen zodat niet duidelijk is dat de informatie bij jou vandaan komt. Gevolg is dat de zorgen niet open besproken kunnen worden en veel meer waarschijnlijk verborgen blijft, dan wanneer je open meldt.

Mijn advies aan jou: handel zorgvuldig en bewaar zoveel mogelijk rust. Stem zo lang het kan anoniem af met Veilig Thuis als jij je ernstig zorgen maakt. Bespreek de door jou ondernomen stappen met jouw medewerker zodat deze weet waar hij of zij aan toe is.

Maar blijf stappen zetten, want dit kan echt betekenen dat huiselijk geweld en kindermishandeling binnen het gezin een halt toegeroepen kan worden!

 

Huiselijk geweld stopt sneller als mensen er in vertrouwen over kunnen spreken

Stap 5 is de laatste stap van de Meldcode. Wat ik je tenslotte nog mee wil geven is het volgende. Huiselijk geweld is een probleem dat gedijt bij geheimhouding en taboe. Het gaat lang door omdat het ontzettend ingewikkeld is voor mensen om te onthullen of te vertellen over de situatie waarin zij zitten. Wat bekend is, is dat de kans dat geweld stopt enorm toeneemt op het moment dat mensen beginnen te spreken over hun situatie.

Natuurlijk is de kans best groot dat niemand jou ooit vertelt als werkgever of collega dat jouw zorgen terecht zijn. Maar elke keer dat iemand merkt dat hij of zij de moeite waard is, draagt bij aan het groeien van vertrouwen in een geweldloze toekomst. Dus ook daar kan jij aan bijdragen door je voor het bespreekbaar maken en doorbreken van het taboe in te zetten. En daar wil ik je graag bij helpen!

Als je nu mijn Hand-Out: Herkennen en bespreekbaar maken van huiselijk geweld aanvraagt, dan ontvang je van mij in de komende weken het gratis E-Book Maand van de Meldcode. Met de blogs uit de Maand van de Meldcode op een rijtje. Tips en tools die jij in kan zetten in je werk. Gewoon omdat ik het enorm belangrijk vind dat meer mensen zich er van bewust zijn dat je dus echt wat kunt doen! Help jij mee om huiselijk geweld te stoppen?

Klik hier om de Hand-out met meer tips te ontvangen